In januari 2025 kreeg ik een email van het “Amsterdams 4 en 5 mei comité” met de vraag of ik bereid zou zijn mijn ervaringen te delen met betrekking tot mijn onderzoeken naar mijn overgrootvader Christiaan Carel Kemper. Via mijn website lazen zij over Christiaan Carel Kemper en dat er in 2022 een Stolperstein in zijn naam geplaatst is voor zijn toenmalige woning aan de Lodewijk Boisotstraat 2-II, over zijn oorlogsverleden en andere familieverhalen. Duidelijk onder de indruk van mijn onderzoeken zou het een mooie kans zijn om hierover in een klein en intiem gezelschap wat te vertellen. Dit als onderdeel van de jaarlijks terugkerende kleine herdenkingsbijeenkomst in woonkamer, klaslokaal of café onder de noemer “Open Joodse Huizen – Huizen van Verzet”. Uiteraard had ik hier oren naar en zodoende geschiedde dat ik op maandag 5 mei 2025 een lezing hield over mijn overgrootvader en zijn onderbuurman Julius Wolff.
De perfecte locatie voor de lezing was uiteraard de woning aan de Lodewijk Boisotstraat 2-II. De toeval wil dat de dochter van Julius Wolff daar woont, maar het mij tot dan toe nog niet was gelukt om in contact met haar te komen. De organisatie lukte het wel en ze was bereid haar woning voor de lezing beschikbaar te stellen en mij te ontmoeten.
De lezing
Bij de lezing waren diverse familieleden van zowel de familie Kemper als familie Wolff aanwezig, net als wat andere bezoekers. Heel bijzonder was het om in de woning te staan waar mijn overgrootvader destijds met zijn vrouw en jongste zoon hebben geleefd. Waar hij was opgepakt en afgevoerd door de bezetters.
Hieronder is mijn lezing terug te lezen en te kijken.
Het verhaal rond Christiaan Carel Kemper veranderd…
Voorafgaand aan én na de lezing heb ik kennisgemaakt met de familieleden van de familie Wolff, met in het bijzonder de zoon (Loek Wolff) en dochter (Aja Wolff) van Julius Wolff. Ik was erg verrast toen zij mij vertelde wat er volgens hen was gebeurd rond de datum waarop Chris werd opgepakt. Hun perspectief van wat er zich afspeelde in die tijd zorgde voor een ander beeld van de situatie en van mijn overgrootvader. Een beeld wat eerlijk gezegd beter bij de persoon Chris past.
Volgens hen was Chris eerder een soort van zwarthandelaar. Iemand die met bijvoorbeeld voedselbonnen probeerde te handelen. De S.D. kwam op 5 februari huiszoeking doen bij Chris mogelijk vanwege zijn zwarthandel. Dit was namelijk ook illegaal in die tijd en werd ook gezien als een vorm van verzet. Het gebouw aan de Lodewijk Boisotstraat 2 had drie appartementen (2-I, 2-II & 2-III). Op zolder waren waren 3 kamers ingericht, ieder appartement had een eigen zolderkamer. Op deze drie zolderkamers zaten destijds 5 onderduikers:
- Theo Korzaan (Theodorus Jan Korzaan geboren 28-4-1922 in Den Haag), vanaf april 1943 ondergedoken vanwege weigeren van arbeidsinzet in Duitsland.
- Raden Mas Rasono (Raden Mas Rasono Woejaningrat, geboren 26-6-1913 Soerakarta), ondergedoken vanaf januari 1943 wegens zijn activiteiten in het studentenverzet.
- Hans Voll (Hans Egbertus Voll geboren 4-5-1919 Batavia), student ondergedoken vanaf januari 1943.
- Joods echtpaar Scot. Bridge-vrienden van familie Wolff, gewoond hebbende aan de Merwedeplein 4, 6 of 8. Vanaf juni ’43 ondergedoken bij de familie Wolff.
Bij het onderzoek van de S.D. op de zolderkamers werd het Joods echtpaar Scot ontdekt. Deze kamer behoorde zeer waarschijnlijk toe aan het appartement waar de familie Wolff destijds woonden. Zodoende werd de heer Wolff dezelfde dag op zijn werk nog gearresteerd. Zijn vrouw had direct de woning verlaten en hun kinderen bij buren ongebracht. Gedurende 6 weken bleef zij ongedoken bij Mevrouw Evi Poetiray.
In de gesprekken met de familie Wolff krijg ik ook een aantal documenten te zien, waaronder een verklaring van hun moeder Thelma Wolff-Brugman over de gebeurtenissen de dag van de arrestatie, welke mede bevestigd werd door Dhr. Rasono, Mevrouw Korzaan (echtgenoot van Theo Korzaan) én G. Pel de rijwielhandelaar aan de Witte de Withstraat 116, die mede op de hoogte was van de activiteiten van de familie Wolff.
